Remancipatie14 december 2007, 15:12 uur | FD.nl Door: Henk Noort We lezen voortdurend dat vrouwen op het werk het onderspit delven, maar in werkelijkheid krijgen zij vaak een voorkeursbehandeling. Een vrouwelijke collega mocht met behoud van salaris op het strand over haar carrière nadenken. Een andere was na een akkefietje met de directie een jaar afwezig. Guardian-columniste Rosalind Coward noemt deze kritiekloze houding womanism. Is dat erg? Ja, want wie een voorkeursbehandeling geniet, wordt niet voor vol aangezien. Womanism komt voort uit de openstaande rekening bij de man, die in de jaren zeventig door feministes werd ‘ontmaskerd’ als de historische onderdrukker van de vrouw. Geert Mak vertelde AT5 dat mannen van zijn generatie er grote moeite mee hadden dat zij zich ‘in het kamp van de vijand’ bevonden. Door deze feministische herinterpretatie van de geschiedenis lieten mannelijke babyboomers zich een schuldgevoel aanpraten, zoals de Duitsers na WOII. En omdat zij de meeste managementposities innemen, werkt dat door naar de werkvloer. Nog steeds wordt het vuurtje van het mannelijke schuldgevoel opgestookt. Psychologe José Michael betoogde onlangs in deze krant dat vrouwen zich niet aan mannen moeten aanpassen, want: ‘Waar is ooit een einde aan onderdrukking, discriminatie en slavernij gekomen doordat de onderdrukten hun meesters nog meer naar de ogen gingen kijken of hen zelf gingen nadoen?’ Decennialang lieten mannen zich deze seksistische onzin welgevallen, maar opmerkelijk genoeg komen juist vrouwen ertegen in het geweer. ‘Male bashing is aan de orde van de dag,’ schreef Liesbeth Wytzes in 1999 in de Volkskrant. ‘Als het zo doorgaat, is de eerste masculinistische golf een feit.’ Met de massaal bezochte remancipatieweekenden van Masterflirt lijkt haar voorspelling uitgekomen. Een stroom publicaties pleit voor de rehabilitatie van de man. In Manliness betoogt Harvard-professor Harvey Mansfield dat een samenleving niet zonder mannelijkheid kan. Al was het om de uitwassen ervan te kunnen bestrijden. En in The Future of Men voorspelt trendwatcher Marian Salzman dat mannen zich zullen organiseren om het respect terug te winnen dat zij vroeger voor lief namen. Ze hebben gelijk! Mannen hoeven niet te betalen voor de vermeende misdaden van hun voorgeslacht, al was het omdat de huidige generatie vrouwen daar nooit onder heeft geleden. Mannen mogen zich, zoals Helmuth Kohl het uitdrukte, beroepen op Die Gnade der späten Geburt. Vrouwen hebben dezelfde rechten als mannen, niet meer en niet minder. Geef hen dus geen bijzondere privileges en behandel je vrouwelijke medewerkers en/of collega’s zoals je mannen behandelt. Roep hen op het matje als ze zonder goede reden afwezig zijn. Laat je niet vermurwen door hun waterlanders, trap niet in de val van het schuldgevoel. Mannen zijn vrouwen niet meer verschuldigd dan omgekeerd. Ageer tegen vrouwen die de man ridiculiseren en verdedig je mannelijke standpunt. Een leraar op een Rotterdamse basisschool vertelde me dat zijn vrouwelijke collega’s pas na heftige discussies accepteren dat hij op een mannelijke manier lesgeeft. Cisca Dresselhuys is bijna met pensioen. De hoogste tijd voor remancipatie. Vrouwen worden op het werk pas echt serieus genomen als mannen tegengas durven geven.
Psycholoog en publicist Henk Noort schrijft tweewekelijks een column over 'de schoonheid van het verschil: mannen en vrouwen op de werkvloer'
BRON:
http://www.fd.nl/carriere/8254580/
.........................Wij volgen WorkStep op de voet!.........................
| 
Van der Most heeft nieuw plan
